سازمان بهداشت جهاني پيش بيني مي كند كه تا 20 سال ديگر مردم بيش از هر بيماري ديگري به اختلالات رواني مبتلا خواهند بود.
به گفته اين سازمان، در سال هاي آتي افسردگي بزرگترين "بار" اقتصادي و اجتماعي براي جوامع مختلف در جهان خواهد بود.
البته، سازمان بهداشت جهاني به اين نكته نيز پرداخته است كه اغلب كشورهاي در حال توسعه كمتر از دو درصد از بودجه ملي خود را به مراقبت هاي روان درماني اختصاص داده اند.
هشدار سازمان بهداشت جهاني در حالي اعلام شده است كه اولين اجلاس جهاني بهداشت رواني در شهر آتن يونان به زودي آغاز مي شود.
آمار سازمان بهداشت جهاني نشان مي دهد كه در حال حاضر بيش از 450 ميليون نفر مستقيما با اختلالات رواني يا معلوليت هاي ذهني درگيرند كه اغلب آنها در كشورهاي جهان سوم زندگي مي كنند.
اجلاس پنج روزه آتن فرصتي فراهم كرده است براي مقابله با آنچه كه سازمان دهندگان اين گردهمايي بحران در مراقبت هاي روان درماني جهان توصيف كرده اند.
شيكور ساكسنا، يكي از اعضاي بخش بهداشت رواني در سازمان بهداشت جهاني به بي بي سي گفت: "آمار و ارقام ما نشان مي دهد كه بار افسردگي احتمالا افزايش خواهد يافت تا جايي كه در سال 2030 اين بيماري در مقايسه با همه بيماري هاي ديگر كه انسان با آنها مواجه است، بزرگترين بار براي بهداشت در جهان خواهد بود."
تعريف علمي "بار" در ارتباط با وضعيت بهداشتي به تعداد سال هايي اطلاق مي شود كه از عمر مفيد فرد كاسته مي شود.
كاسته شدن از عمر مفيد معمولا به دليل ابتلا به بيماري هاي خاص يا مرگ است.
در گزارش جديد سازمان بهداشت جهاني منظور از بار، تعداد سال هايي است كه از عمر مفيد افراد به خاطر ابتلا به افسردگي كاسته مي شود.
"اپيدمي خاموش"
دكتر ساكسنا مي گويد افسردگي خيلي رايج تر از بيماري هايي است كه مردم به طور گسترده از آنها در هراسند - مانند ايدز و سرطان.
او گفت: "افسردگي را مي توانيم يك اپيدمي خاموش بناميم چون با اين كه اكثر اوقات در فرد رديابي مي شود، آمار ابتلا به آن رو به افزايش بوده است. اين در حالي است كه آمار ساير بيماري ها، كه سخت تر در افراد رديابي مي شود، رو به كاهش بوده است."
افزايش بار اين بيماري براي بهداشت كشورها به ويژه در جهان سوم مشكل ساز خواهد بود چون آنها منابع كمتري براي بهداشت رواني اختصاص داده اند.
دكتر ساكسنا مي گويد: "ما آمار و ارقامي داريم كه نشان مي دهد ميزان افسردگي در كشورهاي فقيرتر جهان در مقايسه با كشورهاي ثروتمند بالاتر است و حتي احتمال اين كه افراد فقيرتر در كشورهاي غني به افسردگي مبتلا شوند از افراد ثروتمند همان جوامع بيشتر است."
اما كشورهاي ثروتمند دويست برابر كشورهاي فقير خرج مراقبت از بيماران رواني خود مي كنند پس افراد فقير در اين جوامع شانس بيشتري براي دسترسي به مراقبت بهداشتي دارند.
در كشورهاي صنعتي مراقبت هاي رواني نه تنها بخش بزرگتري از هزينه هاي دولت را تشكيل مي دهد بلكه همچنين تاثير بزرگي بر درآمدهاي ناخالص داخلي كشورها دارد.
پروفسور مارتين پرنس، از دانشكده روانشناسي دانشگاه كينگز لندن، مي گويد: "بخشي از اين وضعيت به اين خاطر است كه فرد احساس بيهودگي مي كند چون احتمال اين كه فرد افسرده بيكار باشد بيشتر از آن است كه او شاغل باشد. موضوع بعدي توانايي دولت ها براي تقبل هزينه بيمه بيكاري و همچنين معلوليت است."
در بريتانيا، دولت سالانه 19 ميليارد دلار براي پرداخت بيمه بيكاري و معلوليت هزينه مي كند كه برابر است با يك درصد از درآمد ناخالص داخلي اين كشور. آقاي پرنس اين مبلغ را هزينه اي عظيم مي خواند.
دكتر ساكسنا معتقد است كه با توجه به پيش بيني هاي سازمان بهداشت جهاني كه افسردگي رو به افزايش است، نگرش جوامع به اين معضل بايد تغيير كند.
او مي گويد: "افسردگي مانند هر عارضه ديگر جسمي است و مردم به آن مبتلا مي شوند و رنج مي كشند. آنها حق دارند در قالب مراقبت هاي بهداشتي موجود به توصيه هاي مناسب و درست و همچنين درمان هاي مناسب دسترسي داشته باشند."
شما عضو انجمنهای بیا تو صفا نيستيد و يا با نام کاربري خود وارد نشده ايد. لطفا براي ثبت نام اينجا کليک کنيد.
ثـبت نـام سـریع در 30 ثانیه !!
27-12-2009
تا دو دهه ديگر افسردگي بزرگترين مشكل بهداشت جهان خواهد بود
شما می توانید با استفاده از امکانات متنوعی که برایتان فراهم آورده ایم با فعالیت خود در پیشرفت روز افزون سایت به ما کمک کنید
بیا تو صفا برای تمام بخشها مدیر فعال می پذیرد !!!
حالت خطی
